Hij kwam gisternacht terug en verscheurde me als papier.
Hij opende mij als een bloem van pijn...
en het voelde goed.
Hij kwam in me en zette me in vuur...
zoals hij altijd doet.
Mij laten branden van binnenuit.
Hoe wist je dat het de duivel was?
Ik weet wat je denkt.
Je denkt dat ik het over mijn stiefvader heb...
want je gelooft niet in de duivel.
Oké. Laten we dan over je stiefvader praten. - Je weet alles al over mijn stiefvader.
Je weet dat ik zijn keel heb doorgesneden.
Ik heb zijn adamsappel in tweeën gesneden als een stuk fruit op een zomerse dag...
zodat hij geen woord kon zeggen.
Ik zat naast hem en zag hem sterven.
Langzaam.
Het was de enigste manier hem te stoppen.
Wat te stoppen?
Stoppen om met mij te neuken.
Je luistert niet naar me.
Ik luister wel, Chloe.
Je luistert niet met je hart,
alleen maar met je hersenen.
Je hersenen zijn het probleem.
Je hebt geen idee hoe het voelt als iemand je niet vertrouwt.
Je zult mij ook moeten gaan vertrouwen, Chloe.
Je kunt iemand niet vertrouwen die vindt dat je gek bent.
Oké. Dit is genoeg voor vandaag.
Maar, we zijn weer een stap vooruit gegaan. We hebben nu nieuwe dingen gevonden...
Weet je hoe het is om te branden van binnen? Nee je weet het niet omdat je dood bent.
Ik raak haar niet aan. Laat me Los.
Laat me los.
Dankje.
Je maakt me gek. Stop.
Stop. - Laat me los.
Ik kan zelf wel lopen.
Sta op.
Kijk naar dat.
'Ik ben een dokter.'
'Open deze deur.'
Hé. Jij bent dood.
In je cel.
'U verlaat de hoofdgevangenis.'
Hé.
Sorry. Ik moet maandag wat dossieren met je referenteren.
Hoe gaat het?
Controleer het met Anna, ze zal je helpen. - Bedankt en sorry.
Ik ga haar niet voorgoed ontslaan. Maar als u dit wilt doorzetten, meneer,
laat dan een rechter haar overplaatsing bepalen.
Tot die tijd, is ze van mij.
Bedankt.
Advocaten.
Hé. Kom binnen.
Wat is er?
Chloe. Ze maakt haar verkrachtings verhaal weer mooier.
Ze zegt dat de duivel haar in haar cel bezoekt.
Oké. - Het is de derde keer in drie maanden.
Het heeft iets met haar stiefvader te maken, waarschijnlijk medelijden.
Maar in plaats van de herinnering te accepteren, komt het terug in satanische uitspattingen.
Tijd. Geef het tijd.
Ja Ik heb het tijd gegeven. Tijd en verschillende zware medicijnen.
Misschien krijgen ze wel te veel medicatie.
Ik weet dat we in sommige gevallen andere waarheden verzinnen,
maar wat zij verzint staat zover af van elk objectieve realiteit...
Chloe's geest draait gewoon op één spoor.
Nou, momenteel loopt mijn hoofd leeg.
Kom hier.
Je hebt een perfecte geest. je komt wel tot een oplossing.
Gooi het tegen de spiegel.
Dit is wat ze nu ziet.
Een verstoord beeld van haar zelf. - Wie ben jij in dit allemaal?
Ik ben de spiegel. - Jij bent de spiegel.
Als ik de spiegel ben, en zij het beeld...
wie ben jij dan?
Ik kan jullie beiden zien...
dus ik ben God.
Of gewoon een overwerkt ziekenhuis bureaucraat.
'God' is goed.
Onthoud altijd, het talent om te onderdrukken...
is eigenlijk een vitaal middel om te overleven, zonder het,
zou Chloe het niet overleeft hebben.
Sorry. Stoor ik een gelukkig stel?
Dr. Graham, we waren net aan het discussiëren over onderdrukking als een overlevings mechanisme.
Ja. Ik had vorige week een afspraak. Ik had het nauwelijks overleeft. Ik probeer het te vergeten.
Ik ben er zeker van dat je liefdes verhalen fascinerend zijn dokter, maar helaas moet ik weg.
Ik snap het.
Nee. Ik ga weg. Ik ga naar Willow Creek. Een ontmoeting met een nieuwe klant.
Ik ben hier. Ik zie je tijdens het avondeten.
Let goed op mijn vrouw. Ik reken op je. Hier.
Nee, bedankt. - Nee, ik sta erop.
Ik heb ze al voor je besneden.
Rook het vanavond wanneer het nog vers is.
Goedenacht, baas. - Goedenacht, kinderen.
Waarom delen we niet zo'n krokante pizza? Met extra kaas.
Klinkt als een goed aanbod, maar ik heb helaas werk te doen.
Ik betaal. - Het is koud als het hier is.
We kunnen het opwarmen. - Ik heb een hekel aan pizza.
Wie houdt er nou niet van pizza? Kom op, je moet toch eten.
Niet met jou.
Kom op, dan kunnen we het vieren. Ik ben net besneden...
Wie is er binnen? - We hebben Shelley voor observatie.
Waarom? Wat is er gebeurd? - Ze heeft weer een aanval gehad.
Wat heb je gedaan, verhoging van de medicatie? - Ja, vijfentwintig milligram.
Dit is extreem. Die dosering is veel te veel. Ik wil een kopie van dat op maandag, oké?
Oké. - Bedankt.
Klote generator.
Niet weer.
Irene, ben jij dat?
Dit elektriciteits systeem geeft ons problemen.
Ik weet het. Het is al de vierde keer deze week. Ik ga zwemmen.
Ik doe gewoon mijn werk, als die verdomde lampen tenminste aanblijven.
Goedenavond, Joe. - Hé, hoeveel baantjes, doc?
Vijfenvijftig. - Je hebt jezelf overtroffen.
Rij voorzichtig. - Oké.
Doe je vrouw de groeten van mij. - Zal ik doen.
Al die opleidingen en je herkent niet eens een paraplu.
Heb je mijn brief gekregen? - Ja, Ik heb je brief gekregen.
Je zakelijke brief. - Klopt. Hoe was je afspraak met...?
Wat-is-haar-naam?
Het was precies zoals al mijn afspraakjes. Het was kort en nutteloos.
Ze reageerde niet op mijn gevoel voor humor, of op mijn jongensachtige look...
dus ik begon maar over het werk te praten.
Ze zij dat dat geen gepast onderwerp was voor een eerste afspraak...
en dat was het. We hebben alleen gedronken, niet eens gegeten.
Ze was niet de ware. Als je het weet, weet je het.
Ik weet het.
Ik volg je tot beneden de heuvel. - Nee dat is niet nodig.
Ik moet een oogje in het zeil houden, orders van de baas.
Sinds wanneer luister jij naar de baas?
'Zware regenval in en rond Conneticut en New Hampshire'. - Weet ik, dat zie ik.
U kunt er niet langs. De weg is afgesloten. - Wat is er aan de hand?
Ik neem het hier wel van je over.
Je kiest wel een verschrikkele nacht uit voor een autorit, Miranda.
Er zit een groot gat in de weg, je kan er niet langs - Echt waar?
Waar moet ik dan langs?
Ga 500 meter terug en ga dan rechts.
Weet je de brug waar Doug en ik af en toe vissen? - Die kleine witte?
Dat is hem. - Ja.
Ga daar over heen. - Oké, bedankt.
Vraag Doug of hij me belt, oké? - Zal ik doen.
Hallo? - Hé Doug, ben je thuis?
Ja. waar ben je?
Er is een wegafsluiting, ik ben over een paar minuten thuis, oké?
Hoe was het in Willow Creek? - Door de regen werd het een zooitje.
Gaat het goed met je? - Ja
Doug?
Gaat het met je?
Mijn god.
Oké. Ik ben een dokter. Ik breng je naar het ziekenhuis.
Ik ben een dokter. Ik wil je helpen, oké? Er gebeurd niks met je. Ik help je, oké?
Help me.
Is daar iemand?
Dr. Graham.
Je kunt me beter vertellen waarom ik hier inzit, Irene.
Waarom ben ik opgesloten?
Geef me 40 milligram 'ativan'. - Blijf met je handen van me af.
Blijf in je cel. stop haar terug, terug.
Laat me los. Hoor je me? Laat me los.
Wat heb je met me gedaan?
Dank je, verpleegster.
Is alles goed? - Ja, ze is gekalmeerd.
Dit is erg vreemd.
We willen je tijdens de ondervraging behandelen.
Er loopt een rechtszaak voor jouw overplaatsing.
Alles wat we bespreken is confidentieel, en zal deze ruimte niet verlaten.
Hoelang zit ik hier al?
Drie dagen.
Waarom?
Je kwam binnen bij de neurologische afdeling, schijnbaar met een aanval.
We hebben CAT scans gemaakt en alle testen gedaan.
We hebben geprobeerd het probleem te achterhalen maar dat is ons niet gelukt.
De stroom was op. Toen de stroom was hersteld, hebben we je onderzocht op negatieve PCP's.
We hebben je vast gebonden voor anderhalve dag zodat je jezelf niet kon bezeren.
Toen ben je ongeveer gevangen gezet.
Dit is de eerste keer dat ik je helder zie.
Ik wil met mijn man praten. Waar is hij?
Jij bent de meest logische persoon die ik ken.
We vertrouwen alleen maar de feiten.
Waarom vertel ik je dit?
Om een beeld te krijgen van mijn persoonlijkheid.
Denk je dat ik een relationeel persoon ben.
Denk je niet dat ik impulsief en emotioneel ben. - Kijkend na dit patroon van analyses,
kunnen we een traumatische ervaring spreken,
wat het opstellen van een psychologisch profiel rechtvaardigt.
Je denkt dat ik in de ontkenningsfase zit. - Analyseer jezelf niet,
concentreer je op je geheugen.
Miranda, wat is het laatste wat je je herinnert?
Ik herinner me Chloe.
Ik had mijn vrijdagavond sessie met Chloe.
Hoe ging dat?
Ze herbeleefde haar verkrachting ervaring.
Ik zag Doug. Jij was er ook.
Ik ben terug gegaan naar mijn kantoor, om aan Chloe's dossier te werken.
Ik vond het genoeg, en ben beneden naar het zwembad gegaan,
heb 55 baantjes gezwommen, gesproken met Joe, sleutels gepakt, naar de auto, jij liep mee,
Ja. - Maar...
Er was een wegafsluiting.
Ik moest daarom over de brug. Ik ben over de brug gegaan.
Ik ben benieuwd wat er verder gebeurde? Probeer het te herinneren.
Ik kwam thuis...
Ik zag Doug, hij zat op de bank.
Probeer het te herinneren.
Er was een meisje.
Ja, er was een meisje.
Nee, niet waar. - Ja. er was een meisje.
Ik weet het, er was een meisje bij de brug. Er was een soort ongeluk, ofniet?
Nee. - Het meisje zat onder het bloed, op de brug.
Wat is het allerlaatste wat je je herinnert van Doug?
Waarom vraag je me naar Doug? Ik vertel je over een meisje op de brug.
Had je problemen in je huwelijk?
Nee. Er waren geen problemen in mijn huwelijk. En waarom gebruik je de verleden tijd?
Je herinnert je helemaal niets meer van Doug? Helemaal niets?
- Nee, vertel me niet dat er iets is met Doug. - Ik moet je iets vertellen.
lets erg moeilijks.
Nee, vertel me alsjeblieft niet dat er iets is met Doug. - Miranda...
Doug is dood.
Je hebt hem vermoord.
Nee.
Irene.
Ik sta aan jouw kant.
Het is Dr. Grey.
Kijk de andere kant op. Kijk me niet zo aan.
Ik spring vanaf nu weer.
Hallo, Miranda. Welkom.
Je bent nu één van ons.
Je weet ook wel dat ik hier niet hoor, Chloe.
Als je hier bent, dan hoor je hier.
Je bent hier geen dokter.
En zelfs als je de waarheid spreekt,
is er niemand die luistert.
Weet je waarom? Omdat je gek bent.
En hoe meer je ze het tegendeel wilt bewijzen,
des te gekker je wordt.
Je bent nu onzichtbaar.
Kun je het voelen?
Raak me niet aan.
Ben je bang?
Nee. - Je zou het toch moeten zijn.
'Dokter gruwelijk vermoord: echtgenote gearresteerd.'
'Niet alleen.'
Ik ben aan het dromen.
Droom logica, primair proces.
Dat is het. Ik droom.
Ik droom. droom.
Ik droom. Ik droom.
Ik ben niet gek. Ik droom.
Wakker worden, liefje. Het is een nieuwe dag.
Ik wil met Pete praten.
Je ziet Dr. Graham als er tijd voor is. Ik wil nu dat je je ontbijt eet.
Waarom doe je me dit aan, Irene? - Ik doe alleen mijn werk.
Je wilt toch niet dat Jim me komt helpen, toch?
Grote meid. Je doet het goed.
Kom op, liefje. Het is nu tijd om te douchen.
Kom op, liefje. Het is nu tijd om je te wassen.
Miranda.
Ja, jij.
Wat is je probleem?
Ik was maar even weg. Onacceptabel. - Het is niet jouw schuld.
Patiënten vinden altijd wel een weg om zich te bezeren...
als dat is wat ze willen - Ik zag haar alleen niet als een 'Snijmachine'.
Ik ook niet.
Shelley vertelde dat Chloe Miranda bedreigde, dus zit ze in een isolatie vandaag.
Hoe is het met haar?
Ze is een puinhoop. Ik kan niet geloven dat ze zo snel is afgetakeld, dit heb ik nog nooit meegemaakt.
Ze heeft haar zelf vijfendertig keer gesneden, ze heeft veel bloed verloren, maar niet bedreigend.
Wat heeft ze gebruikt? - Waarschijnlijk een scalpel.
Ik heb geen idee hoe iemand het binnen heeft gekregen.
Hé, Tony. Het is goed.
Je denkt dat ik dit zelf heb gedaan, ofniet?
Heb je het zelf gedaan?
Nee.
Nou, ik weet het niet. Wie heeft het dan gedaan...
Chloe?
Ik weet het niet.
Elke keer weer als je verslechtert heb je problemen met het onderscheiden...
van de realiteit en fantasie, is dat mogelijk?
Ja, als een dokter kan ik me voorstellen waarom je dat denkt.
Maar er gebeurd echt iets met me.
En op dit moment? Nu?
Wat?
Is het een hallucinatie?
Denk je dat?
Ik stel voor dat ze de medicatie verhogen,
totdat alles weer normaal wordt. - Of misschien totdat ik een nieuwe dokter heb.
Pardon?
Sinds ik hallucineer en me niks kan herinneren...
kun je me ergens mee helpen. - Ja, inademen.
Hadden wij een verhouding?
Nee.
Wilde je dat?
Ja.
Dacht je dat ik het wilde?
Ja.
Waarom hadden we er dan geen?
Omdat je was getrouwd met de baas.
Maar nu niet meer.
Ik ben hier... Ik probeer je te helpen.
Waarom vertrouw je me niet?
Je kunt iemand niet vertrouwen als die denkt dat je gek bent.
Phil.
Hallo, Miranda.
Ik wil graag even met je praten.
Dit gaat over Pete.
Wat is er met hem, Miranda?
Ik denk niet dat hij de beste dokter is om mij te behandelen.
Is je klacht op een persoonlijk niveau?
Pete is de beste dokter in mijn team.
En hij heeft mijn volledige steun.
Als je me wilt excuseren, Miranda.
Miranda.
Hoe gaat het, hoe word je behandeld?
Alsof ik gek ben Teddy. Ze denken dat ik het gedaan heb, maar dat heb ik niet.
Het is goed. Bedankt.
Ik heb het niet gedaan, Teddy. - Laten we gaan zitten.
Laten we niet praten of wat je wel of niet gedaan hebt oké?
Wat belangrijk is, is wat ik momenteel voor je kan doen.
De DEA is druk bezig met een hoorzitting ergens volgende week.
Volgende week? We hebben niet eens de tijd gehad voor een onderzoek.
We kunnen geen hoorzitting hebben volgende week.
Als je advocaat Miranda, moet ik je vertellen dat de bewijzen overweldigend zijn.
Je bent gezien op het plaats van delict. De sheriff zag je naar huis rijden. De buren hoorden het gegil.
Ze hebben het moordwapen met jouw vinger afdrukken.
Je vinger afdrukken zitten overal. - Ja, maar wat is mijn motief?
Ik heb geen motief, Teddy. Waarom zou ik zoiets doen?
Misschien is het één van zijn ex-patiënten. Is dat gecontroleerd? Is iemand ontsnapt?
Die persoon heeft een motief, en ja ik was daar en ja ik heb gegild. Ik was in shock.
Miranda, de enige kans die we hebben is tijdelijke krankzinnigheid.
En ik weet niet eens of dat wel lukt.
Je bent een briljante psychiater. De jury zal denken: 'Als zij iemand wil doden...
kan ze krankzinnigheid faken, en er mee wegkomen.'
Ik ben niet gek.
Dat is juist het punt. - Nee, het punt is...
dat ik hier de enigste ben, die niet gelooft dat ik mijn echtgenoot heb vermoord. Dat is het punt.
Denk jij dat ik gek ben?
Het is goed, vergeet het.
Vergeet het.
Sheriff Ryan is hier. Hij wil graag met je praten.
Je weet dat hij Doug beste vriend was. Daarom was ik er op tegen.
Het is oké, Teddy. Ik heb niets te verbergen.
Hé, Bob.
Miranda.
Ik heb een paar vragen, die ik graag wil ophelden.
Toen je binnen kwam, en hij zat op de bank.
De manier waarop we het delict hebben gereconstrueerd,
is dat de eerste klap direct van voren kwam.
Wat betekent dat hij het heeft zien aankomen.
En wat we niet kunnen begrijpen is hoe hij...
Waarom heb je het gedaan?
Hoe heb je Doug kunnen vermoorden op die manier?
Hij hield van je, dat is de enige vraag. - Je hoeft niet te antwoorden, Miranda.
Ik heb geen antwoorden, Bob. - Je hebt geen antwoorden?
Je kan beter maar gaan denken aan je antwoorden want je zit zwaar in de problemen, begrijp je me?
Sheriff, dit is genoeg. Het is genoeg.
Ze moet me in de ogen kijken en vertellen waarom ze het heeft gedaan.
Genoeg. Genoeg.
Laten we jouw beste vriend vermoorden en kijken wat jij ervan vindt.
Jij zei geen Shock-behandeling.
Shock-behandeling? Wil je een Shock-behandeling zien?
Hier is je Shock-behandeling. - Stop ermee. Wat ben je aan het doen?
Miranda, kijk niet naar de foto's. Niet kijken.
Ik heb hem van de vloer moeten vegen, Miranda. In stukjes.
'Niet alleen.'
Miranda, wat is dat?
'Niet alleen.'
Oké. het is oké, Miranda. - Waarom doen jullie dit met me?
Laten we gaan, we zijn klaar. - Waarom doen jullie dit met me?
Waarom doen jullie dit met me?
Doug.
Kom binnen, Miranda.
Ga zitten, alstublieft.
Dus, je wilde me spreken?
Ik was daar.
Ik was daar toen Doug werd vermoord.
Maar ik was niet alleen.
Ik was er niet alleen en dat is wat 'Niet Alleen' betekent.
Wie was er bij je? - Ik weet niet wie het was. Ik weet het niet.
Maar iemand anders was daar.
Miranda, we weten dat je verder geen familie meer hebt.
Wij zijn nu je familie.
Weet ik.
Ik wil dat je weet dat we alles zullen doen... - Ja.
om je te helpen, en je veilig te laten voelen, en dat je ons weer kan vertrouwen.
Er staat een hoorzitting gepland.
Miranda, ga zitten. - Ga zitten.
Miranda?
Wie is dit meisje?
Leg het terug. - Wie is het? Wie is dit meisje?
Dat is mijn dochter, Rachel.
Nee. Dit is het meisje dat ik zag op de brug. Dit is ze.
Nee. - Hoe is het met haar? Waar is ze?
Dat is niet mogelijk. - Dit is het meisje dat ik steeds gezien heb.
Dit meisje hier.
Ze is dood.
Rachel stierf vier jaar geleden.
Ik ben een relationeel persoon.
Ik geloof in wetenschap.
Ik geloof niet in het paranormale.
En ik geloof niet in geesten.
Maar als jij de geest bent van Rachel Parsons...
dan laat je me uit deze cel.
Verdomme. Peters kantoor.